Czasem nie czuję nic, czasem czuję się przytłoczona i bezsilna, ale wtedy też wierzę i ufam. Czasami modlę się i nic się nie dzieje, jakby Bóg nie słyszał. A później nagle przychodzi przebłysk światła. Cudowne doświadczać jak subtelnie, na swoje sposoby, przez innych ludzi, przez małe znaki, swoimi sposobami i drogami Bóg pociesza, przytula i jak to On mnie, nas szuka.

 

„Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze ani się lęka!” (J 14,27)